De voorstelling richt zich op de bovenbouw van de basisschool (10+). Veel van deze leerlingen staan op het punt om hun eigen smartphone te krijgen, of hebben er sinds kort een. Ze zijn nieuwsgierig naar de kansen van AI, staan te popelen om hun eigen identiteit te ontdekken via sociale media en kunnen niet wachten om hun eigen leefwereld te creëren, zonder al te veel bemoeienis van hun ouders. Maar hierdoor zijn ze mogelijk blind voor de negatieve gevolgen. Doordat we in deze voorstelling geen kant kiezen, maar de voor- én nadelen uitlichten, spreekt deze voorstelling zowel kinderen als ouders en leerkrachten aan.

AI kan ons helpen met huiswerk, creatieve ideeën en antwoorden op moeilijke vragen. Maar om dat te kunnen doen, heeft AI informatie nodig. Soms delen we ongemerkt meer dan nodig is: foto's, locaties of persoonlijke gegevens. Zo wordt AI steeds slimmer én weten grote AI-bedrijven steeds meer over ons.

In deze voorstelling ontdekken kinderen welke informatie AI echt nodig heeft en welke ze beter voor zichzelf kunnen houden. Ze leren dat een chatbot geen échte vriend is, dat je niet alles hoeft te delen en hoe je met eenvoudige privacy-instellingen zelf de baas blijft over je gegevens. Zo leren ze hun eigen Datamonster te temmen.

We werken momenteel aan een lesprogramma. Onze visie is 'eerst beleven, dan bespreken'. Op basis van de ervaring in het theater gaan thema's als privacy leven voor kinderen. Daarna moet er ruimte zijn in het klaslokaal om over deze ervaring door te praten. Wat kun je zelf doen om je datamonster te temmen? Wij richten ons hiermee op de nieuwe kerndoelen digitale geletterdheid (wettelijke invoering naar verwachting augustus 2027).

Ja, dat kan! Maar er zijn wel een paar vereisten. Door de inzet van baanbrekende techniek kunnen we deze voorstelling alleen in een theater spelen. In een schoolgebouw of standaard congreslocatie is dat dus niet zomaar mogelijk. Wel gaan we graag in gesprek om te kijken naar de mogelijkheden!

Deze voorstelling is ontwikkeld door Stichting Toekomstbeeld der Techniek (STT). STT verkent de toekomst en dit doen zij al meer dan 55 jaar. Zij onderzoeken hoe technologie de wereld van morgen kan veranderen. STT doet geen voorspellingen, maar beschrijft alternatieve toekomstbeelden. De publicaties van de verkenningen zijn zeer divers: van boeken en documentaires tot games en theatervoorstellingen.

Deze voorstelling is geschreven en geproduceerd door Rudy van Belkom, directeur van Stichting Toekomstbeeld der Techniek (STT). Van Belkom is van mening dat als het over technologie gaat, er te vaak óver kinderen wordt gesproken en te weinig mét kinderen. Volwassen hebben de neiging om technologieën die ze zelf niet goed begrijpen te verbieden voor kinderen. Denk aan social media en smartphones. Maar wat vinden kinderen zélf eigenlijk van hun ‘telefoonverslaving’? Snappen ze wat er met hun data gebeurt? En hoe leg je dat uit? Volgens van Belkom moet je ze dit niet uitleggen, maar het ze laten voelen! Daarom maakte hij een theatervoorstelling over AI voor kinderen. Onderwerpen als privacy zijn enorm abstract. Het theater is dé plek om begrippen als privacy invoelbaar te maken.